woensdag , 3 juni 2020
Home / Blog / Huwelijksproblemen

Huwelijksproblemen

In 1950 kwam echtscheiding voor bij drie van de 1000 echtparen. In 2014 is het opgelopen tot tien van de 1000 echtparen die na gemiddeld veertien jaar huwelijk uit elkaar gaan. Naar mijn mening heeft de toename van het aantal echtscheidingen onze samenleving niet gelukkiger gemaakt. Trouw en stabiliteit zijn begrippen die veel kinderen niet meer kennen in de gezinssamenstelling waarin ze opgroeien, met alle gevolgen van dien.

Vandaag zien we op de polikliniek een 87 jaar oude man. Hij komt met twee van zijn kinderen. Zijn echtgenote is door lichamelijke gezondheidsproblemen niet in staat om mee te komen. Zelf is meneer verminderd mobiel en komt voor analyse van het geheugen en de stemming. In het gesprek met de geriater valt op dat patiënt weinig oogcontact maakt en snel geëmotioneerd is. Tijdens het anamnesegesprek komt ineens het hoge woord eruit: “Dokter, wij hebben huwelijksproblemen”, zegt de man in tranen. “Wij zijn zestig jaar getrouwd en nou moeten we uit elkaar.” Dikke tranen rollen over zijn wangen.

Passende woonvoorziening

De dochters vertellen dat hun moeder de mantelzorger was voor meneer maar door eigen gezondheidsproblemen niet meer in staat is om patiënt thuis de zorg te geven die nodig is. Daarom moet er een indicatie aangevraagd worden voor een andere woonvoorziening voor patiënt waar hij passende zorg kan krijgen. Patiënt vertelt dat iemand gezegd heeft dat hij misschien niet in zijn eigen woonplaats kan blijven. Hij noemt exact het aantal kilometers wat hij dan van zijn vrouw verwijderd zal zijn als hij in een zorgcentrum in een andere woonplaats moet gaan wonen.

Verdriet, verergerd door wet- en regelgeving

Wanneer je met zo’n casus te maken krijgt en het verdriet ziet wat door wet- en regelgeving verergerd wordt krijg ik de neiging om met deze man en nog een heel stel anderen een plenaire bijeenkomst in de Tweede Kamer te gaan bijwonen. En dan gaan we niet op de publieke tribune zitten maar willen we op het podium. Ik ben benieuwd wie emotieloos op de blauwe stoel kan blijven zitten wanneer deze man zijn verhaal vertelt. “Mevrouw, ik heb een schat van een vrouw. Het ging echt niet altijd vanzelf in die zestig jaar van ons huwelijk, maar we zijn elkaar trouw gebleven en hebben lief en leed met elkaar gedeeld. En nu moeten we uit elkaar….” En weer biggelen de tranen.

Ik heb nog net geen zakdoek nodig maar mijn vechtlust om voor deze man een indicatie te krijgen voor verblijf in een zorginstelling in zijn eigen woonplaats is groter dan de wet- en regelgeving!

Door Riëtte Oudenaarden, nurse practitioner Geriatrie, Groene Hart Ziekenhuis Gouda

Bekijk ook

De mens achter de patiënt

Het duurt lang voordat ze opendoet en ook het gebruikelijk “joehoe” klinkt deze keer niet …